Avrupa’daki protestolar net bir mesaj veriyor: Halkların ihtiyaçları tekellerin kârlarından önemlidir

 

 

Fransa’da ve bir dizi Avrupa ülkesinde protestoların yoğunlaşması vesilesiyle, AKEL sesini hayat pahalılığına ve artan yaşam maliyetlerine karşı önlemler alınmasını, uygun fiyatlı konut, insanca yaşamaya yetecek ücretler, daha iyi eğitim ve sağlık hizmetleri ile kamu hizmetlerinin iyileştirilmesini talep eden gençlerin ve çalışanların sesiyle birleştiriyor.

 

Bu eylemler farklı nedenlerden kaynaklanmalarına ve çeşitli talepler içermelerine rağmen ortak bir paydada buluşuyorlar: Milyonlarca Avrupalının yaşam standartlarını düşüren ve genç nesli insanca bir yaşam sürme umudundan mahrum bırakan politikalara karşı biriken öfkesi.

 

Avrupa Birliği’nin hâkim çevreleri tarafından yıllardır izlenen neoliberal politikalar eşitsizlikleri derinleştirerek büyük toplumsal çıkmazlara yol açtı. Avrupa Merkez Bankası’nın verileri de bu durumu gözler önüne seriyor: Avro Bölgesi’ndeki hanelerin en zengin %10’u toplam net servetin %57,2’sine sahipken, en yoksul %50’si yalnızca %5,08’ine sahip.

 

Bu toplumsal patlama ulusal hükümetlerin ve Avrupa Birliği yönetiminin politikalarına karşı bir direnişin sesidir. Aynı zamanda halkların çıkarlarının en nihayet Avrupa’nın dev şirketlerinin ve tekellerinin çıkarlarından üstün tutulması gerektiği mesajını vermektedir. Ancak ulusal hükümetler ve AB yönetimi ne yazık ki gerçekleri görmeyi ve bu mesajları dikkate almayı reddederek, giderek daha fazla kaynağı savaş sanayisine yönlendirmekte ve böylece Avrupa toplumlarını desteklemek için zaten kısıtlı olan kaynaklar daha da azaltılmaktadır.

 

Avrupa halklarının siyasi önceliklerde köklü bir değişime ihtiyacı var. Üretilen zenginliğin daha adil dağıtılması, insanca çalışma koşulları sunan işler ve ihtiyacı olanlar için güçlü bir sosyal koruma sistemi gerekiyor.