Kavazoğlu ve Mişaulis’in mücadeleleri ve fedakârlıkları ortak mücadelenin sembolüdür

 

Kavazoğlu ve Mişaulis’in mücadeleleri ve fedakârlıkları yabancı orduların ve garantörlerin olmayacağı; özgür, birleşik ve barış içerisindeki bir Kıbrıs için; halkının gerçek efendisi olacağı bir Kıbrıs için ortak mücadelenin sembolüdür.

 

61 yıl önce, 11 Nisan 1965’te AKEL Merkez Komitesi üyesi Derviş Ali Kavazoğlu ile AKEL ve PEO kadrosu Kostas Mişaulis milliyetçi aşırı sağcı örgüt TMT tarafından katledildi.

 

Kavazoğlu ve Mişaulis’in katledilmeleri, iki toplumdaki şovenistler tarafından işlenen diğer cinayetler gibi, Kıbrıslırumların ve Kıbrıslıtürklerin ortak vatanda barış içinde birlikte yaşama, demokrasi ve sosyal adalet için verdikleri ortak mücadelelere darbe vurmayı amaçlıyordu. Aşırı sağın yeniden yükseldiği ve milliyetçilerin iki toplum arasına nifak tohumları ekmeye devam ettiği bir dönemde, Derviş Ali Kavazoğlu’nun şu sözleri her zamankinden daha günceldir: “Belki dostluk ağacı sarsıldı, belki dalları eğildi ve yaprakları düştü. Ama yaralı çınarı yarın daha gururlu bir şekilde yeniden yükseltmek için kökleri toprağın derinliklerinde ve gövdesi dimdik ayakta kaldı”.

 

Kurşunlar onların sesini susturmuş olabilir; ancak yaşamda ve ölümde omuz omuza olan Kavazoğlu ve Mişaulis Kıbrıs halkının yabancı emperyalist müdahalelere ve milliyetçiliğe karşı ortak mücadelesinin; üzerinde anlaşmaya varılmış olan zemin ve çerçevede Kıbrıs sorununun çözümüyle işgali sona erdirmeyi, ülkemizi ve halkımızı yeniden birleştirmeyi hedefleyen mücadelenin; yabancı orduların ve garantörlerin olmayacağı; özgür, birleşik ve barış içerisindeki bir Kıbrıs için; halkının gerçek efendisi olacağı bir Kıbrıs için ortak mücadelenin sembolü oldular.