Υδατικό: Ανυπολόγιστες οι συνέπειες από την απραξία και την αναβλητικότητα των προηγούμενων χρόνων

Υδατικό: Ανυπολόγιστες οι συνέπειες από την απραξία και την αναβλητικότητα των προηγούμενων χρόνων

 Δήλωση Γιαννάκη Γαβριήλ, Βουλευτή ΑΚΕΛ και Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων, μετά τη συνεδρία της Επιτροπής

Η Επιτροπή Γεωργίας εξέτασε για πολλοστή φορά τα προβλήματα που προκαλεί η ανομβρία τόσο στον τομέα της ύδρευσης όσο κυρίως στον τομέα της άρδευσης και του πρωτογενούς τομέα. Ανασκοπήσαμε επίσης και ενημερωθήκαμε για τα μέτρα που λαμβάνονται και τα υπό κατασκευή έργα απάμβλυνσης του προβλήματος.

Εκείνο που σημειώνουμε ως θετικό και θα παρακολουθούμε, είναι την ενημέρωση ότι μέχρι το τέλος του έτους θα λειτουργήσουν τρείς πρόσθετες κινητές μονάδες αφαλάτωσης, οι οποίες σε συνδυασμό με τις πέντε υφιστάμενες, θα αντιμετωπίσουν σε μεγάλο βαθμό τα προβλήματα ύδρευσης, όχι βεβαίως παντού, αλλά στις περιοχές που έχουν πρόσβαση σε αφαλατωμένο νερό.

Από εκεί και πέρα όμως, η κατάσταση στον αγροτικό τομέα και την άρδευση, είναι χωρίς ίχνος υπερβολής, καταθλιπτική. Πολλοί γεωργοί μας, δεν έχουν απλώς μειωμένες διαθέσιμες ποσότητες νερού, δεν έχουν καθόλου νερό. Η πληρότητα των φραγμάτων βρίσκεται στο ιστορικό χαμηλό του 10% και οι μόνες διαθέσιμες πηγές είναι οι γεωτρήσεις που στερεύει η μια μετά την άλλη και το ανακτημένο νερό που μπορεί όμως να καλύψει μόνο ένα ελάχιστο ποσοστό των αναγκών. Μόνιμες δενδρώδεις καλλιέργειες καταστρέφονται, ενώ ούτε λόγος δεν μπορεί να γίνει για εποχιακές φυτείες.

Η δυσχερής αυτή κατάσταση δεν μπορεί να αποδίδεται όμως μόνο στην ανομβρία και στον κακό μας τον καιρό. Οφείλεται βεβαίως και στον κακό μας εαυτό. Διότι, αποδεδειγμένα πλέον και με εκθέσεις της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, η διαχείριση των υδάτων, δεν υποβαθμίστηκε απλώς την προηγούμενη δεκαετία. Τέθηκε στον πάτο των προτεραιοτήτων.

Είναι ενδεικτικό ότι από κατάλογο 60 υδατικών έργων που προγραμματίστηκαν το 2016, υλοποιήθηκαν μέχρι σήμερα μόλις τα 14. Τί άλλο από απραξία είναι να έχει ολοκληρωθεί το φράγμα της Σολιάς το 2012 και να εκκρεμεί μέχρι σήμερα η κατασκευή του αρδευτικού δικτύου; Το ίδιο ισχύει και με το φράγμα της Τερσεφάνου που ολοκληρώθηκε πριν δύο χρόνια αλλά ο αγωγός που θα διοχετεύει ανακτημένο νερό σε αυτό, θα ολοκληρωθεί το 2027. Μέχρι τότε, το 28% του ανακτημένου νερού στη Λάρνακα θα καταλήγει στη θάλασσα. Τί άλλο από κοντόφθαλμη πολιτική ήταν η άντληση νερού από τα φράγματα για ύδρευση αντί της λειτουργίας στο μέγιστο των μονάδων αφαλάτωσης; Αυτή η πρακτική σε συνδυασμό με την ανομβρία, οδήγησε σε άδεια φράγματα σήμερα.

Είναι τραγική η παραδοχή ότι η επιβίωση του αγροτικού τομέα εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τη βροχόπτωση του επερχόμενου χειμώνα. Το Υπουργείο πρέπει να επιταχύνει τους ρυθμούς του, τουλάχιστον για μετριασμό των επιπτώσεων. Να θέσει σε προτεραιότητα την κατασκευή μονάδων αφαλάτωσης νερού κατάλληλου για άρδευση, να διερευνήσει τη δυνατότητα ανόρυξης νέων γεωτρήσεων σε κοινότητες που δεν έχουν εναλλακτικές πηγές, να αξιοποιήσει στο μέγιστο τις δυνατότητες παραγωγής ανακυκλωμένου νερού και να λάβει αποτελεσματικά μέτρα μείωσης των απωλειών από το δίκτυο.

Η κυβέρνηση οφείλει έστω και τώρα, να ιεραρχήσει το υδατικό πρόβλημα, πρώτο στις προτεραιότητες της. Τίθεται σε κίνδυνο η επισιτιστική ασφάλεια και η επιβίωση του λαού μας.

21.10.2025