
Η συζήτηση για τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση εξελίσσεται σε μια χαμένη ευκαιρία για την κοινωνία και τον τόπο
Γραπτή Δήλωση βουλευτή ΑΚΕΛ, Προέδρου Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Γιώργου Κουκουμά
Η συζήτηση για τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση εξελίσσεται σε μια χαμένη ευκαιρία για την κοινωνία και τον τόπο
Την ώρα που 1 στους 3 συνταξιούχους στον τόπο μας είναι στον κίνδυνο φτώχειας -ποσοστό διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο- και την ώρα που η Κύπρος έχει το μεγαλύτερο ποσοστό πανευρωπαϊκά στους συνταξιούχους που εργάζονται επειδή δεν τους φτάνει η σύνταξή τους, η συζήτηση για τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση εξελίσσεται σε μια χαμένη ευκαιρία.
1. Η κυβερνητική πρόταση δεν λύνει το μείζον θέμα της φτώχειας των συνταξιούχων. Διότι αντί να θέσει το όριο της φτώχειας εκεί που είναι στην πραγματικότητα, όπως το προσδιορίζει άλλωστε η Στατιστική Υπηρεσία: στα 1103 ευρώ, η κυβέρνηση το θέτει 200 ευρώ πιο κάτω. Άρα, χιλιάδες συνταξιούχοι θα παραμείνουν στη φτώχεια.
2. Το πέναλτι του 12% δεν λύνεται ούτε δίκαια, ούτε λογικά ενώ το ζήτημα της σύνταξης χηρείας για άνδρες που χήρεψαν πριν το 2018 δεν λύνεται καθόλου. Τι είδους μεταρρύθμιση θα γίνει αν δεν λυθούν αυτές οι δύο μεγάλες στρεβλώσεις και αδικίες που πλήττουν χιλιάδες συνταξιούχους;
3. Η πρόταση της κυβέρνησης εισάγει ρυθμίσεις που είναι αρνητικές για τις επόμενες γενιές. Αυξάνει τα απαιτούμενα χρόνια ασφάλισης από 33 σε 38 ενώ δεν θα προσμετράται η περίοδος σπουδών και φροντίδας παιδιών στη θεμελίωση δικαιώματος σύνταξης στα 63 κάτι που επηρεάζει και τις συντάξεις χηρείας και ανικανότητας. Η φιλοσοφία της πρότασης δηλαδή καταργεί ουσιαστικά τη δυνατότητα σύνταξης στα 63. Με άλλα λόγια, οι όποιες αυξήσεις δοθούν σήμερα θα φορτωθούν στις επόμενες γενιές, κάτι που επιμελώς δεν δήλωνε η κυβέρνηση όταν άνοιγε η συζήτηση για το συνταξιοδοτικό. Το ΑΚΕΛ διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι είναι εκτός συζήτησης είτε η αύξηση ασφαλιστικών εισφορών, είτε η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, είτε η συρρίκνωση δικαιωμάτων για τους μελλοντικούς συνταξιούχους.
4. Συστατικό στοιχείο της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης πρέπει να είναι η επέκταση των Ταμείων Προνοίας για να καλύψουν όλους τους εργαζόμενους της χώρας, ώστε να ενισχυθεί το εισόδημά τους όταν θα βγαίνουν στη σύνταξη. Γιατί να μην προχωρήσει και η Κύπρος σε αυτό που πέτυχαν ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ολλανδία, η Σουηδία, η Φινλανδία, η Δανία που έχουν σχεδόν καθολική κάλυψη με Ταμεία Προνοίας ή αντίστοιχα συμπληρωματικά σχέδια με σημαντικά οφέλη για τους εργαζόμενους; Όμως κι εδώ η φιλοσοφία της κυβέρνησης είναι η χορήγηση κινήτρων στους εργοδότες αγοράζοντας ελπίδα ότι θα ανταποκριθούν στο μέλλον.
Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση φέρνει μια πρόταση που είναι προβληματική σε κεφαλαιώδη ζητήματα ενώ επί της διαδικασίας ούτε έχει καταθέσει νομοσχέδιο στη Βουλή, ούτε γνωρίζει πότε θα το καταθέσει, αλλά απαιτεί να ψηφιστεί από τη Βουλή με κλειστά μάτια ουσιαστικά μέσα σε δέκα μέρες..
17.11.2026