• Η κυβέρνηση έβαλε ψηλά τον πήχη των προσδοκιών και μέχρι στιγμής περνά από κάτω
• Η μεταρρύθμιση του Συνταξιοδοτικού θα έπρεπε να αποκαθιστά την αξιοπρέπεια και την ποιότητα ζωής χιλιάδων συνανθρώπων μας
• Τα δημόσια ταμεία γεμίζουν από τα αυξημένα έσοδα που πληρώνει ο κόσμος, αλλά ο υπουργός συνεχίζει να «αξιολογεί» και δεν απαντά για την ταμπακιέρα
• Χρειάζεται ένα συνολικό πλάνο στήριξης της κοινωνίας, με μέτρα όπως η μόνιμη μείωση του ΦΠΑ στο ηλεκτρικό ρεύμα και η κατάργηση της διπλής φορολογίας στα καύσιμα

Πήρε τη σκυτάλη από τον Γιώργο Κουκουμά και ανέλαβε νέος Εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ, σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία, από τη μία, το κόμμα βγήκε ενισχυμένο από την τελευταία εκλογική διαδικασία και, από την άλλη, τα προβλήματα που ταλανίζουν την κοινωνία παραμένουν ανοιχτά, κυρίως σε ό,τι αφορά την ακρίβεια. Βάζοντας στο κάδρο μια σειρά από θέματα, συμπεριλαμβανομένου του Κυπριακού, ο Χάρης Πολυκάρπου, σε συνέντευξή του στη «Χαραυγή», αναδεικνύει τις σημαντικότερες προκλήσεις αυτή τη στιγμή, αλλά και το αίσθημα ευθύνης που συνοδεύει το νέο του πόστο στην Εζεκία Παπαϊωάννου.

Συνέντευξη στον Κυριάκο Λοΐζου

Αναλαμβάνεις νέος εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον Γιώργο Κουκουμά. Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις;

Ξεκινώντας από την οικονομία, πώς αντιλαμβάνεσαι τη συζήτηση για το Συνταξιοδοτικό, καθώς πρόκειται για ένα ζήτημα που άπτεται της αξιοπρέπειας χιλιάδων πολιτών;

Η μεταρρύθμιση του Συνταξιοδοτικού θα έπρεπε να είναι η αφετηρία για να εφαρμόσουμε μια πολιτική αποκατάστασης της αξιοπρέπειας και της ποιότητας ζωής χιλιάδων συνανθρώπων μας που βρίσκονται στην τρίτη ηλικία. Με τα όσα έχω δει σήμερα, τολμώ να πω ότι αυτός ο στόχος δεν επιτεύχθηκε.

Η κυβέρνηση έβαλε ψηλά τον πήχη των προσδοκιών και μέχρι στιγμής περνά από κάτω. Αφενός, γιατί οι αυξήσεις στις χαμηλές συντάξεις, και μάλιστα σε βάθος πενταετίας, δεν ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες και στις σημερινές οικονομικές πραγματικότητες και, αφετέρου, γιατί κομβικά σημεία που αφορούν προβλήματα ή αδυναμίες του συστήματος δεν βρίσκουν λύσεις στις μέχρι στιγμής εισηγήσεις της κυβέρνησης.

Είμαστε στο στάδιο της διαβούλευσης της κυβέρνησης με τους κοινωνικούς εταίρους και είναι το αποτέλεσμα αυτού του διαλόγου που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το περιεχόμενο και την κατεύθυνση της μεταρρύθμισης. Όμως, ακόμη και σε αυτό το στάδιο, υπάρχουν πράγματα που αποτελούν βασικές παραμέτρους του τι θα έπρεπε να τεθεί προς συζήτηση.

Συγκεκριμένα, αυξήσεις στις χαμηλότερες συντάξεις και αλλαγές στην κοινωνική πολιτική του κράτους, ώστε κανένας συνταξιούχος να μην έχει συνολικά εισοδήματα κάτω από το όριο της φτώχειας. Ουσιαστική αύξηση της συνολικής δαπάνης της κυβέρνησης για συνταξιοδοτικές παροχές. Κατάργηση του 12% για αφυπηρέτηση πριν από το 65ο έτος, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Θεσμοθέτηση Ταμείων Προνοίας για όλους τους εργαζομένους και, ασφαλώς, μια συνολική πολιτική για τα πλεονάσματα του ΤΚΑ –που σήμερα τα δανείζεται αλόγιστα το κράτος, ώστε να προκύψει αύξηση των εσόδων του ΤΚΑ μέσα από τη σωστή και λελογισμένη διαχείριση των αποθεματικών του Ταμείου.

Λίγα λόγια για τον πληθωρισμό και για ενέργειες που πρέπει να γίνουν…

Όταν ο Υπουργός Οικονομικών δηλώνει ότι «η Κύπρος έχει την πιο χαμηλή τιμή βενζίνης από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση τη Βουλγαρία», δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: Είτε θεωρεί ότι μπορεί να υποτιμά τη νοημοσύνη της κοινωνίας, θεωρώντας ότι ο κόσμος δεν αντιλαμβάνεται πόσο πολύ έχουν ακριβύνει τα καύσιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης, είτε προσπαθεί με φθηνές δικαιολογίες να υπερασπιστεί τη λανθασμένη πολιτική απόφαση της κυβέρνησης να αφήσει την κοινωνία στο έλεος της ακρίβειας. Όποιο από τα δύο ή ακόμη και τα δύο μαζί κι αν συμβαίνουν, είναι φανερό ότι η κυβέρνηση δεν έχει συνολικό πλάνο για τη στήριξη της κοινωνίας απέναντι στην ακρίβεια. Και αυτό αποτελεί σοβαρή αποτυχία της διακυβέρνησης της χώρας.

Την ώρα που τα δημόσια ταμεία γεμίζουν από τα αυξημένα έσοδα, τα οποία πληρώνει ο κόσμος, ο υπουργός συνεχίζει να «αξιολογεί» την κατάσταση και δεν απαντά για την ταμπακιέρα: πώς πρακτικά θα επιστρέψει στην κοινωνία μέρος των επιπλέον εσόδων που έχει ήδη αρπάξει από τις τσέπες του κόσμου.

Η επέκταση της περιόδου μειωμένου φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα κίνησης είναι ορθή, αλλά δεν είναι αρκετή. Χρειάζεται να επεκταθεί η μείωση του φόρου κατανάλωσης και στα καύσιμα θέρμανσης. Πολύ περισσότερο, χρειάζεται να προχωρήσει η κατάργηση της διπλής φορολογίας στα καύσιμα, να ενισχυθεί ο έλεγχος για τις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων και να ενισχυθεί η κοινωνική πολιτική, ώστε το κράτος να στηρίξει κοινωνικές ομάδες που αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές δυσκολίες.

Βλέπουμε την ακρίβεια να καλπάζει. Υπάρχει συνολικός σχεδιασμός από το ΑΚΕΛ για το τι πρέπει να γίνει άμεσα;

Επιμένουμε ότι χρειάζεται ένα συνολικό πλάνο στήριξης της κοινωνίας, με μέτρα που περιλαμβάνουν μειώσεις φορολογιών στην ενέργεια και στα καύσιμα, όπως η μόνιμη μείωση του ΦΠΑ στο ηλεκτρικό ρεύμα και η κατάργηση της διπλής φορολογίας στα καύσιμα, που ανέφερα προηγουμένως. Παράλληλα, θα πρέπει να ενισχύσουμε την κοινωνική πολιτική του κράτους, κυρίως στα ζητήματα της στεγαστικής κρίσης και της αντιμετώπισης της φτώχειας και των χαμηλών μισθών για ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού. Ο κόσμος δεν τα βγάζει πέρα και η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα και, μάλιστα, δηλώνει προκλητικά ότι αυξάνει τις κοινωνικές παροχές κατά 2,4% το 2027, την ώρα που ο πληθωρισμός θα είναι μεγαλύτερος και, άρα, στην πραγματικότητα οι περισσότεροι εργαζόμενοι δεν θα δουν την αγοραστική τους δύναμη να αυξάνεται. Σε αυτή την κατεύθυνση μπορούν να συμβάλουν έσοδα που θα προκύψουν από τη φορολόγηση των υπερκερδών στην ενέργεια και στις τράπεζες, που θα δουν και πάλι τα έσοδά τους να αυξάνονται μετά και την αύξηση των επιτοκίων από την ΕΚΤ.

Η κοινωνική πολιτική του κράτους θα πρέπει να ενισχύσει βασικά επιδόματα, όπως, π.χ., το επίδομα τέκνου, το επίδομα μονογονιού και το ΕΕΕ, όχι με αποσπασματικές κινήσεις, αλλά με ουσιαστική αναθεώρηση των κριτηρίων τους, ώστε να ενισχυθεί η στήριξη συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων απέναντι στην ακρίβεια, ομάδων που βρίσκονται στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Εκείνο που βλέπουμε το τελευταίο διάστημα από την κυβέρνηση είναι μέτρα που στηρίζουν πολύ περισσότερο τα πιο ψηλά εισοδηματικά στρώματα, αντί εκείνους που έχουν και τις μεγαλύτερες ανάγκες.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια κινητικότητα στο Κυπριακό. Πώς βλέπεις τα πράγματα αυτή τη στιγμή και τι (πρέπει να) προσδοκούμε;

Είναι με αγωνία και ανησυχία που βλέπουμε τις εξελίξεις στο Κυπριακό.

Πρώτο, γιατί, παρά τις συζητήσεις, τις συναντήσεις και τις εκατέρωθεν δηλώσεις, ουσιαστική πρόοδος δεν υπήρξε. Ούτε νέα ΜΟΕ συμφωνήθηκαν ούτε η διάνοιξη οδοφραγμάτων προχώρησε και, βεβαίως, το κυριότερο, δεν δημιουργήθηκαν όλες εκείνες οι προϋποθέσεις για να πάμε στην ουσία, στην επανέναρξη των διαπραγματεύσεων που θα μας φέρει πιο κοντά στην επανένωση του τόπου.

Δεύτερο, γιατί ακόμη και σήμερα, που η προσπάθεια θα έπρεπε να είναι να κλείνουμε ζητήματα, ο Νίκος Χριστοδουλίδης επανέρχεται με «νέες ιδέες». Ασφαλώς, θα πρέπει να ενημερωθούμε πρώτα για το τι περιλαμβάνουν αυτά τα σημεία, όμως η εμπειρία του παρελθόντος έχει δείξει ότι τέτοιες κινήσεις –που συνήθως μας οδηγούσαν σε εκτροπή από τη διαδικασία–, αντί να παίρνουν τα πράγματα μπροστά, αυξάνουν την πιθανότητα να αφεθεί χώρος να οδηγηθούμε σε επικίνδυνες εξελίξεις, λόγω και των αξιώσεων που προβάλλει η Τουρκία. Το αποτέλεσμα, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θα είναι να μας μείνει η οριστική διχοτόμηση.