Εναλλακτική φροντίδα των παιδιών που είναι υπό τη μέριμνα των ΥΚΕ – Αναγκαία η νέα νομοθεσία, επιτακτική η στελέχωση των ΥΚΕ

Δήλωση Γιώργου Κουκουμά, Βουλευτή ΑΚΕΛ και Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μετά τη συνεδρία της Επιτροπής

Εναλλακτική φροντίδα των παιδιών που είναι υπό τη μέριμνα των ΥΚΕ

Αναγκαία η νέα νομοθεσία, επιτακτική η στελέχωση των ΥΚΕ

Συζητήσαμε σήμερα στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας το νομοσχέδιο για τη Μεταχείριση των Παιδιών που τελούν υπό τη Γονική Μέριμνα, την Επιμέλεια ή τη Φροντίδα των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας. Το νομοσχέδιο είναι ιδιαίτερα κρίσιμο για τον πραγματικό εκσυγχρονισμό της παροχής εναλλακτικής φροντίδας στα παιδιά που βρίσκονται υπό τη μέριμνα του κράτους. Όπως είχε διαπιστωθεί και κατά την προηγούμενη κοινοβουλευτική θητεία, έτσι και σήμερα εξακολουθούν να υπάρχουν κενά και διαφορετικές απόψεις μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων. Έχουμε λάβει σοβαρά υπόψη τις συστάσεις της Επιτρόπου Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού αλλά και τις παρατηρήσεις της Κυπριακής Συνομοσπονδίας Οργανώσεων Αναπήρων, ώστε να μην υπάρχει καμία διάκριση εις βάρος των ατόμων με αναπηρία.

Από τη δική μας πλευρά, η Επιτροπή Εργασίας θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να εξετάσει το νομοσχέδιο με την απαιτούμενη αίσθηση του επείγοντος. Όλες οι παρατηρήσεις και οι συστάσεις που κατατέθηκαν θα συζητηθούν το επόμενο διάστημα, ώστε να ολοκληρωθεί η εξέταση του νομοσχεδίου και να οδηγηθεί στην Ολομέλεια για ψήφιση. Είναι κρίσιμο να διασφαλιστεί η εναλλακτική φροντίδα των παιδιών που βρίσκονται υπό τη μέριμνα του κράτους, είτε μέσω ανάδοχων γονέων είτε μέσω υποστηρικτικών υπηρεσιών ημιανεξάρτητης διαβίωσης, είτε στις μονάδες παιδικής προστασίας, για τις οποίες αναμένουμε σε μεταγενέστερο στάδιο σχετικό νομοσχέδιο. Πέρα όμως από τη δική μας ευθύνη, την νομοθετική δουλειά, ο μεγάλος ελέφαντας στο δωμάτιο, όταν συζητούμε ζητήματα κοινωνικής πολιτικής και κοινωνικής ευημερίας, είναι ο τρόπος με τον οποίο όλα αυτά εφαρμόζονται στην πράξη. Η υποστελέχωση των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, η έλλειψη πρωτοκόλλων και διαδικασιών για ιδιαίτερα νευραλγικά ζητήματα, καθώς και η γενίκευση της πρακτικής της αγοράς υπηρεσιών στην κοινωνική πολιτική, δηλαδή της ανάθεσης σε εξωτερικούς συνεργάτες (ΜΚΟ, ιδιώτες κ.ο.κ.) πτυχών της κοινωνικής προστασίας των παιδιών.